Foto: History.com

Ni sedam i po decenija posle okončanja tzv. Doktorskog suđenja dvadeset trojici lekara nacističke Nemačke koji su tokom Drugog svetskog rata sprovodili okrutne medicinske eksperimente nad zarobljenicima u logorima, nisu kompletirani podaci o žrtvama.

Najbrojniji stradalnici bili su Poljaci, a odmah iza njih ljudi sa prostora nekadašnje Jugoslavije.

Britanski istoričar Pol DŽulijan Vajlding (69), profesor istorije medicine na Univerzitetu Oksford Bruks, prilikom boravka ovih dana u Srbiji posetio je Muzej genocida u Beogradu, a zatim i Arhiv Vojvodine u Novom Sadu. Našao je, kako otkriva u razgovoru za “Novosti”, dokumente koji bi mogli da upotpune njegova saznanja o žrtvama nacističkih eksperimenata sa našeg područja.

Vajlding je jedan od retkih istraživača u svetu koji i danas uporno istražuje ovaj mračni period čovečanstva. Zanima ga lična istorija tih žrtava – šta se sa onim koji su eksperimente preživeli desilo posle rata, kako se njihova država odnosila prema njima.

Josef Mengele; foto: Twitter

– Našao sam dosije iz 1952. godine u Beogradu sa evidencijom 4.400 ljudi sa jugo-područja koji su bili podvrgnuti eksperimentima. Iste godine Ujedinjenim nacijama je upućen taj materijal na osnovu kojeg je plaćana odšteta, ali tadašnje jugoslovenske vlasti su za žrtve sa ovog prostora dobijale desetostruko manju odštetu od onih iz Poljske i Mađarske. Tako je Novosađanki Mirjani K. M., deportovanoj maja 1944. u Aušvic, gde je bila prisilno podvrgnuta sterilizaciji, Nemačka 1959. platila odštetu od svega 3.000 maraka. Isti iznos dobila je i LJubica M., dok je Jelisaveta E. C. obeštećena sa 4.000 maraka – govori nam prof. Vajlding, koji je na ovu temu priredio predavanja u Beogradu, a zatim i u Matici srpskoj u Novom Sadu.

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments