Foto: Glas Srpske

Rođeni Novosađanin, koji nikada nije kasnio i koji nije voleo da daje intervjue, preminuo je na današnji dan 2013. godine u Beogradu.

Josif, kasnije jedan od omiljenih srpskih glumaca, je od detinjstva voleo glumu, jer je sa majkom Hristinom Tatić dolazio u Srpsko narodno pozorište gde je bila glumica i inspicijent. Gimnaziju je završio u Novom Sadu, da bi studije upisao na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Karijeru počinje 1964. godine u rodnom gradu.

-Josif Tatić je glumio u “Koštani” Bore Stankovića u Srpskom narodnom pozorištu 1964. godine, ali ne znamo koju je ulogu tačno imao- rekla je za NS Uživo Ivana Koči iz Pozorišnog muzeja Vojvodine.

Josif Tatić, prvi s leva, na premijeri predstave “Koštana” u SNP-u 1964. godine; foto: Arhiv Pozorišnog muzeja Vojvodine

Odbijao je da daje intervjue novinarima, nakon predstave “Golubnjača”, koja se igrala 1982. godine u SNP-u, kada je Jugoslavija na Mundobasketu osvojila “samo” bronzu” i kada Zana izbacuje pesmu “Majstor za poljupce”. Predstava je u Novom Sadu dočekana “na nož”, dok je u Beogradu imala štit. Nakon samo deset izvođenja na daskama Srpskog narodnog pozorišta prebačena je na repertoar SKC-a u glavnom gradu.

Dve godine kasnije, Tatić opet ima premijeru u SNP-u, ovog puta “Sveti Georije ubiva aždahu”, rađenu po drami Dušana Kovačevića u režiji Egona Savina. Đorđe Džandar zablistao je, pa je publika burno aplaudirala.

Josif Ttaić u studentskim danima; foto: Arhiv Pozorišnog muzeja Vojvodine

“Sutra moram da ustanem prekosutra”

Neuspeli bokser koji je obožavao da peva, živeo je stotinjak koraka od svoje druge kuće- Jugoslovenskog dramskog pozorišta.

Jednom prilikom je rekao:

“Trudim se da ne gnjavim i da budem brz glumac – moj uzor na filmu je Hemfri Bogart, koji je za deset sekundi znao da izgovori dvadeset hiljada glupih rečenica i da pri tom ne trepne”. 

Važio je za izuzetno duhovitog čoveka, pa se plašio da ga kada Srbija uđe u EU “zabraniće nam crevca u kasapnicama, kao Grcima, koji su zbog toga štrajkovali”. Za njega su svi imali samo reči hvale.

Tale Surovi, Jataganac, Abu Bekir, Maki i Tihoje, preminuli su tog 8. februara 2013. godine. Na pozorišnim daskama ugasio se i Moljac, Đorđe Džandar i otac iz Hadersfilda.

Ivona Karan

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments